Tot nu toe was het stil vanuit de kant van de ondernemers die de aanbesteding van de recreatieve ontwikkeling bij Fort Henricus hebben gewonnen. Op 7 februari jongstleden liet de gemeente via een korte mededeling weten dat deze ondernemers zich hadden teruggetrokken. De kartrekker van de groep is Chiel Veraart, die samen met zijn vrouw Esther Moors al jarenlang het plan heeft om aan Fort Henricus een toeristische invulling te geven. Veraart wil nu graag zijn verhaal doen omdat hij naar eigen zeggen de stekker er juist niet uit wil trekken. “De puzzel Fort Henricus is bijna gelegd.”
Om te beginnen: Chiel Veraart wil wat vertellen over zijn gezondheid, vooral omdat er in Steenbergen genoeg praatjes rondgaan. “Ik heb onlangs voor de derde keer in mijn leven een psychose gehad. Ik ben daarvoor opgenomen geweest. Maar het gaat weer goed met me en het heeft me inzichten gegeven waar ik aan werk zodat het mij hopelijk niet nogmaals zal gebeuren. Dit is dus een positief verhaal over dat we verder willen met onze plannen. De andere ondernemers met wie we samen willen werken zijn een lokale bierbrouwer, watersportondernemer, horecaondernemer en een stichting die o.a. herdenkingen organiseert. Allen perfect passend bij de toeristische impuls die het Fort behoeft. We hadden al begonnen willen zijn. Maar dan moet er wel eerst meer duidelijkheid komen vanuit de gemeente over de voorwaarden.”
“Te weinig garantie dat we onze plannen naast het Fort kunnen uitvoeren”
De gemeente is al jaren bezig met de plannen voor het aangekochte vastgoed naast Fort Henricus. Bijna een jaar geleden werd duidelijk dat er een winnaar van de aanbesteding was, al werd om privacy redenen niet de naam Chiel Veraart genoemd. Er moest namelijk eerst een zogenaamde Bibob-toets worden uitgevoerd. Deze wet geeft overheidsinstanties, zoals een gemeente, de mogelijkheid om de achtergrond van bedrijven en personen met wie zij zakendoen, te screenen. Daar kwam een positieve uitslag uit, waarna in december de gesprekken over de verkoop werden opgepakt. “We hebben bij onze aanbesteding een aanvulling gedaan, namelijk dat we meer duidelijkheid wilden vanuit de provincie over het verkrijgen van de benodigde vergunningen”, aldus Veraart. “Niet dat wij het woonhuis en de loods kopen en dat daarna blijkt dat in de toekomst de gracht wordt uitgegraven en de loods verzakt. Of dat het jaren duurt voordat de bestemming gewijzigd kan worden. We wilden dus een stappenplan en tijdspad. Maar dat kwam er niet.”
“We zijn er zo dichtbij”
Eind januari ’24 stond de deadline voor de gemeente om de overdracht te doen. Dit ook vanwege de afspraken met de gemeenteraad. In het coalitieakkoord is opgenomen dat vanwege het eindeloos durende proces er eind 2023 concrete resultaten moesten zijn geboekt. “Ik ben toen vanwege mijn mentale toestand niet bij een gesprek geweest. Maar ook al was ik er wel geweest, dan nog had ik op dat moment niet willen tekenen omdat er nog te veel pijnpunten waren die eerst besproken moesten worden. Het is er dus mee geëindigd dat de gemeente naar buiten heeft gebracht dat we ons teruggetrokken hebben. Dat is te kort door de bocht. We zijn er zo dichtbij, het kan toch niet zo zijn dat wij als ondernemers en de gemeente zelf er zoveel tijd en geld in hebben gestoken om het nu maar een boerenbedrijf te laten? Fort Henricus verdient als onderdeel van de Zuiderwaterlinie zoveel meer.”
Nawoord: De gemeente Steenbergen heeft laten weten op dit moment niet te kunnen reageren op het verhaal van Chiel Veraart.
Bron: Steenbergse Courant/KijkopSteenbergen.nl