Wat krijg je als een jonge houtbewerker en een ervaren chocolatier de handen ineenslaan? Een eetbare skyline van Steenbergen, gemaakt van chocolade. Geen marketingstunt, maar het resultaat van een langdurige en ambachtelijke samenwerking tussen twee makers die elkaar vonden in hun gedeelde liefde voor vakmanschap.
Het project begon anderhalf jaar geleden, met een e-mail. Franca, chocolatier in het centrum van Steenbergen, nam contact op met Willem, een meubelmaker uit dezelfde plaats. Ze had zijn houten skyline van Steenbergen gezien – een strak vormgegeven contour van herkenbare gebouwen uit de stad – en vroeg zich af of die skyline ook in chocolade te maken zou zijn.
“Ze schreef dat ze iets met chocolade wilde doen en dacht meteen aan mijn ontwerp,” vertelt Willem (22), die naast zijn werk als meubelmaker ook lesgeeft in het voortgezet onderwijs. “Ik vond het een leuk idee, maar zei meteen: dan doen we het samen.”
Geen vanzelfsprekende combinatie
Chocolade en hout zijn op het eerste gezicht geen logische combinatie. Maar voor Franca en Willem was het juist die tegenstelling die de samenwerking interessant maakte. Beiden werken ambachtelijk, met aandacht voor detail, maar in een totaal verschillend materiaal. “Ik weet precies wat er gebeurt als ik iets uit hout frees of laser,” zegt Willem. “Maar chocolade… dat was een totaal nieuwe wereld.”
De samenwerking bleek intensiever dan vooraf gedacht. De chocoladeversie van de skyline moest niet alleen mooi zijn, maar ook reproduceerbaar. Een standaard mal kopen bleek te kostbaar. Dus ontwikkelde Willem een eigen mal, eerst in hout, daarna in kunststof, en uiteindelijk in siliconen. “We hebben veel geëxperimenteerd,” zegt hij. “Elke stap bracht nieuwe uitdagingen.”
Geduldwerk
Voor Franca, die al jarenlang met chocolade werkt, was ook dit geen standaardklus. “Normaal werk ik met harde plastic vormen die ik makkelijk kan vullen en koelen. Nu was het precisiewerk. De mal is zacht, dus je moet alles met de hand invullen, trillen, controleren. Per reep ben ik drie kwartier bezig.”
Daarmee is het eindproduct een toonbeeld van ambacht. “Het is geen fabrieksproduct,” benadrukt ze. “Er zijn altijd kleine imperfecties. Maar dat hoort erbij.” Toch is het detailniveau opvallend hoog. Zelfs een piepklein ‘Steenbergen aan Zee’ is nog leesbaar op het viaduct in de skyline. “Dat is echt Willems werk,” zegt Franca. “Hij is een perfectionist.”
Geen financieel project
Geld verdienen was nooit het doel. “Als we alles hadden meegerekend, had het product 64 euro moeten kosten,” zegt Franca nuchter. “Maar dat doe je niet. We wilden iets moois maken voor de stad. Iets dat mensen herkennen, waar ze trots op kunnen zijn.”
De oplage is voorlopig beperkt. Franca heeft een tiental stuks klaarliggen. “Als er vraag naar is, maak ik er meer. Maar het blijft kleinschalig.” De chocolade-skyline is verkrijgbaar bij Primera, via Willems webshop, en op aanvraag bij Franca zelf. Haar winkel is tijdelijk gesloten vanwege de kiosk op de markt.
Niet de laatste samenwerking
Het duo is niet van plan om bij deze samenwerking te stoppen. “We hebben al nieuwe ideeën,” zegt Willem. “Nu we weten hoe het werkt, kunnen we verder.” Wat die ideeën zijn, houden ze nog even voor zich.
Franca vindt het vooral bijzonder dat twee werelden zo goed bleken samen te werken. “We kenden elkaar niet, maar het klikte meteen. Allebei houden we van dingen maken, van precisie, van iets moois afleveren. Dat maakt het waardevol.” Of het nou goed verkoopt of niet, is voor beide niet het belangrijkste. “We hebben iets gemaakt dat mensen herkent,” zegt Willem. “En dat is ook wat waard.”
Geen commercieel project
De chocoladeskyline wordt verkocht voor 17,50 euro – een bedrag dat bewust laag is gehouden. “We verdienen er niks op,” zegt Franca eerlijk. “Als we de kosten voor materiaal, ontwikkeltijd en productie eerlijk zouden doorberekenen, kom je ruim boven de zestig euro uit.” Toch was het voor beide makers nooit een commercieel project. “Het is bedoeld als iets moois voor Steenbergen,” vult Willem aan. “Een stukje herkenning, met aandacht en liefde gemaakt – dat is voor ons genoeg.”
Bron (tekst en foto): Steenbergse Bode